Of hoe we met vier in een huurauto stapten, in zaventem. Met vier en een missie: wiwiwawa schaken in Denemarken en naar België ontvoeren om haar onder de kerstboom van de familie wiwiwoefwoef te deponern. Onder tonnen en tonnen sneeuw. Tussen bevroren landschappen en volgesneeuwde snelwegen naar het Noorden reden. Naar Nederland. Naar Duitsland. Croque-monsieurs bakken in openlucht bij -5°C. Naar Denemarken. Århus!
Of hoe we hartelijk ontvangen werden. Gekke Deense dansgewoontes ontdekken. Iedereen swingt daar per twee. Om het even welke muziek door de speakers schalt. Hoe we door deze gezellige stad huppelden. Zicht op zee. Sleënde kindertjes. Kerstmarkt! Supermarkten met roltrappen-voor-winkelkarretjes.
Of hoe we een wafelenbak organiseerden. Hoe dat plots een feest werd. Hoe we de nacht invlogen en de Deense dansgewoontes onder de knie kregen. Hoe we met beknotte geest en zintuigen opstonden, het donkergrijze huis weer wit schrobden. Hoe we met 4+1 wiwiwawa de terugtocht aanvatten.
Of hoe we terechtkwamen in een ondergesneeuwd bos, ergens op een heuvel. In een Duits natuurgebied. Hoe we de auto moesten achterlaten en te voet door de sneeuw knisperen. Avontuur, magie! Knibbel knabbel knuisje, wie knabbelt daar aan mijn huisje? Hoe we midden in de nacht worst met appelmoes maakten. Hoe we tevreden in slaap vielen in een sprookje.
Of hoe we wakker werden temidden van een sprookjespanorama. Hoe de zon ons gezind was. Hoe we over ontdooide snelwegen zweefden. Hoe we taartjes aten in Bad Essen. Bad food. Hoe het er overdag duust keer minder sprookjesachtig uitzag. Hoe we in een pietpeuterig Nederlands dorpje afstapten bij Jim, de legendarische Canadeese rocker die op Nederlands grondgebied aanspoelde. En Yvonne, de oma die veel te lief is voor deze wereld. Hoe we bijzonder welkom waren. Hoe Wiwiwawa voor het eerst in haar leven uiensoep at, ondanks huiveringen van afkeer. Hoe Rosie halverwege merkte dat er vlees in haar vegarische soep zat.
Of hoe we weer naar Zaventem reden, de auto stalden. Hoe we de trein namen. Hoe we de diabolo toeslag betaalden. Hoe we een uur vastzaten in Brussel Zuid om te kaarten. Hoe we uitgepeigerd waren. Maar hoe we toch een kleine excursie ondernamen naar Juliens gouden saté. Hoe we verwonderd waren dat Peter 22 bestellingen uit het hoofd kende. Hoe we bij Pieter en Mieke O. overnachtten in ruil voor rozen. Hoe we tevreden en voldaan opstonden en op jacht gingen naar ontbijt.
Of hoe we afscheid namen en weer een hoop mooie herinneringen konden koesteren.
Of hoe Rosie het allemaal beter kan beschrijven:
deel I


















