[KieKjeS - pieter morlion]

Liefde is de Laatste Kerstman.

Mijn blog is een beetje kapot, ik heb ‘m van server verhuisd, en oude bomen verplant men niet. Ik ga mijn best doen om het er hier weer een beetje deftig te doen uitzien. (dit bericht werd oorspronkelijk gepost, zaterdagnacht om 05u48, wegens het gefoeter was hij even weer verdwenen)

Omdat onze vriend, Hugo Claus, besliste niet voor het leven te kiezen, hier een gedicht van hem dat me wel pakte. Luidop lezen helpt.

d

als kind
stond ik voor ramen
van speelgoedwinkels uitgestald
mijn begerige blik likte
langs de glanzende muren
tussen mij
en wat het mijne niet was.

grootmoeder
knielde in mijn ogen.
Wat ik in mijn armen sluiten wou ?
ik zei niets en bedoelde alles

droevig ging ik dromend verder
met lege handen
tot !
de kerstman kwam

de kerstman kwam
zolang ik een kind was
tot.
ik in grootmoeders ogen
knielde.
ze zei.

d

de kerstman is een wolk.

d

als kind
van de toekomst
sta ik begerig in
het leven uitgestald.
wie ik in mijn armen sluiten wou ?
ik zei niemand, en bedoelde alles

droevig ga ik dromend verder
met lege handen wachtend
tot
de liefde kwam.
tot.
zij zei.

d
liefde is de laatste kerstman.

d