Waarom iedereem vañ erasmus houdt.

ok. twee uur in de ochtend; niet kunnen slapen; schrijfmoment.

Ik ga even proberen de voorbije week samen te vatten. Dat zal niet lukken. Mensen die terecht ontgoocheld zijn en het lezen hier opgeven, wil ik gewoon even meegeven dat ik snap waarom iedereen Erasmus fuckin’ great vindt. Waarom iedereen van Spanje houdt. En waarom iedereen er op Erasmus zou moeten gaan. Geen excuses worden aanvaard.

verjaardagsfeest anneleen

Wederom wél excuses aan de mensen die me mailden. Die ik nog niet terugmailde. Aan de mensen die wachten op resultaten van lang vervlogen fotosessies. Mensen wiens website geüpdated moet worden. Spanje is best wel modern, Spanje heeft een gigantische modernisatiegolf gekend de voorbije jaren. Maar het Spaanse equivalent van Belgacom hanteert nog steeds de Afrika-mentaliteit. Ondertussen is de telefoonlijn al twee weken aangevraagd, heb ik de Afrikaanders al drie keer gebeld, maar steeds vinden ze het demiasiado pronto om hun kont te verheffen. Dat ze mijn naam en identiteitskaartnummer verkeerd noteerden, dat ze enkel telefonisch bereikbaar zijn en dat mijn Braziliaanse kotgenote de post-it met het applicatienummer verscheurde - om als plakband te gebruiken -, dat hangt allemaal uiteraard ook geen appels aan de boom.

Samenvatten. Op één dag hier doe ik evenveel als twee weken in België. 7 dagen worden 98 dagen. Moeilijke opdracht dus. Het feit dat ik in één week twee keer in Tordesillas geweest ben, kunt u - lezer die besliste het voorlopig toch nog niet op te geven - als een teken aan de wereldwijde wand beschouwen.

jorg en mama

Tordesillas is een schattig dorpje op een halfuurtje rijden van Valladolid. Voornamelijk, lees enkel, bekend om het Verdrag dat de Spaanse en Portugese koningen er sloten om Zuid-Amerika te verdelen, vooraleer er heen te varen en het compleet leeg te roven. Het verdag had als gevolg dat de goedgelovige Portugese domorenvenkel Brasilië in hun schatkist konden deponeren. En dat ik mij met mijn gebrekkig Spaans in heel de rest van het continent min of meer verstaanbaar kan maken. Wat ik ook van plan ben te doen. Ooit.

Vorige zondag trok ik er heen met mijn Brasiliaanse kotgenote en haar Spaanse bedgezel - De Duitser waarmee ze doorgaans pleegt te verkeren in het thuisland campeert hier sinds deze nacht voor tien dagen, waarin we de Spaanse bedgezel niet te zien zullen krijgen. Om deze zin nog even complexer te maken ga ik niet uitbreiden over het bedleven van mijn kotgenotes, maar wil ik toch even duidelijk stellen dat als je je lief voor jezelf wilt behouden, je haar / hem beter NOOIT OP ERASMUS LAAT GAAN. Gisteren trokken we naar Tortilla-dinges om er pitta te eten op een Middeleeuwse markt. JupJup, anachronismen zijn lekker.

Een mens zou vergeten dat Erasmus eigenlijk draait rond studeren. Erasmus draait eigenlijk helemaal niet rond studeren, maar laten we afspreken dat we dat niet luidop zeggen, zodat we die duizend euro van de Europese Unie alsnog in de wacht kunnen slepen. En ja, ik eet tapas met uw belastingsgeld.

Erasmus draait vooral rond papieren invullen. Voor alles en nog wat hebben ze er wel één. Of vijf. De lessen hier duren 50 minuten en worden gevolgd door 7 a 20 personen, waarvan 5 a 18 erasmusstudenten. Dat is het probleem niet. Het probleem is vooral vakken vinden die je a. mag b. kunt en c. wilt volgen. Categorie a komt neer op constant mailen naar Belgische professoren. Categorie b bestaat uit spaanse lessenroosters ontcijferen en zoeken welke vakken maar één semester gegeven worden. Categorie c bestaat er in willekeurig vakken te volgen die beantwoorden aan de twee vorige categorieën. Vakken waarvoor je geen fouten tegen het Spaans mag maken op het examen komen niet in aanmerking. Vakken waarvoor je bijna het hele Spaanse theateroeuvre van de middeleeuwen tot gisteren moet lezen evenmin. Vakken met psychisch zwaar gestoorde professoren zijn ook geen aanraders. Conclusie: na een lesweek hebben we drie vakken gevonden, en zijn we nog op zoek naar een vierde. Conclusie 2: al de rest moeten we in het tweede semester proppen. Conclusie 3: het eerste semester wordt leuker dan het tweede.

Donderdag. Tijd voor de eerste bezoeker. Jörg. Eventjes situeren: Vorig schooljaar hing Thomas de Erasduif - mijn excuses, twee uur 45 in de ochtend - uit Sevilla. Korneel en ik vereerden hem met een blitzbezoek, en ontmoetten zijn kotgenoten: de uitermate charmante Marta en de uitermate geschifte, doch meer dan uitermate sympathieke Jörg. Het werd nu tijd dat die Sevilla maar eens verliet om het Duitse schooljaar op te zoeken. Om langzaamaan afscheid van Sevilla te nemen besloot hij dat maar met de fiets te doen. Nee, het dringt niet tot u door, even verduidelijken. Hij is momenteel onderweg van het uiterste zuiden van Spanje naar het uiterst regenachtige Aachen. Ik schat zo’n slordige heel veel kilometers. Omdat Valladolid min of meer op zijn weg lag besloot hij hier even te overnachten. En bij nader in zien hier tweemaal te overnachten om zijn vermelkzuurde spieren en verkrampt achterwerk rust te gunnen. Zijn fiets heeft hij niet aangeraakt, maar veel rust hebben zijn doortrapte spieren niet gekend.

Vrijdag. Meer bezoekers. Mama! Op het zelfde vliegtuig ook Thijs, een klasgenoot uit België, en zijn vriendin Layla. Ze hebben hun smaakpapillen opengegooid voor het erasmusleven, en ze zijn u op dit eigenste ogenblik waarschijnlijk aan het uitschreeuwen dat het smaakt naar MEER. Meer toffe kotgenoten, meer tapas, meer toffe stad, meer zon, meer tapas, meer sangria, meer slaap, minder katers. Naast het bezoekje aan Tordesillas en de vele gezellige momenten schrijven we met stip ook het koken met de mama voor de kotgenoten in de morlionnetse notulen neer.

ok. drie uur kwart in de ochtend. morgen les. afronden. Meer weten ? Bekijk de film l’Auberge Espagnole (en plak mijn hoofd op één van de achteurs). Te verkrijgen bij uw betere www.isohunt.com op een bedje van Azureus, te vinden met Google.

noot aan mezelf - ik ging deze alinea ‘goede voornemens’ noemen, maar goede voornemens werken niet in Spanje - : iedere avond het zwijn in de bieten jagen - het betere vlaams voor uitgaan -, ondertussel al 20 dagen aan een stuk sinds ik hier voet aan wal zette, wordt misschien wat van het goede teveel.

noot aan de Europese Unie en zijn belastingbetalers: zet dat geld op mijn rekening, want als ik mijn bankkaart in de site van de kbc prop, verschijnt prompt een slagveld. Met mintekens voor.