La experiencia erasmus.

September 25, 2007 – 2:02 am

[dit bericht werd geschreven op 23 september om 01u30]
valladolid

image taken from Haciendo Clack:
¡ Spanje is wiiiiiiiiiiiiii ! stellen dat my wandering days are over zou wat te hooggegrepen zijn - mijn plattegrond is mijn bese vriend - , maar na 4 dagen ben ik al aardig ondergedompeld in enerzijds de erasmuscultuur, anderzijds in de spaanse manera de vida.

Erasmusstuderen is niet gewoon even je Gentse biotoop na-apen in een ander land. Het komt neer op een totale andere manier van omgaan met mensen en gewoontes. Je kunt niet even binnenwippen bij Pitta Tösi om vervolgens even een vriend te bellen en een pint gaan pakken of een film zien. Je komt aan in een stad waarvan je enkel het bestaan kende uit een Ryanairfolder, je bent moederziel alleen, je moet lang zoeken naar een appartement dat je deelt met 3 mensen uit alle hoeken van de wereld die je van haar nog pluim kent. En bovendien moet je op zoek gaan naar erasmus-lotgenoten, anders kwijn je weg in je kamertje waar enkel een - veel te kort - bed en een tafel staat. En je vindt voorlopig met moeite internet om te mailen met het thuisfront, of om je simpelweg bezig te houden.

De vorige alinea klinkt wat hard, maar het is eerder de waarheid dan de erasmusutopie - erop los neukende studenten die zich in een roes van het ene feest naar het andere slepen. Maar de vorige alinea is ook de waarheid niet. Wij hebben het geluk dat er hier in Valladolid nog een achttal Blandijnbekenden rondhuppelen, dus we hebben in ieder geval enkele vrienden om mee uit te hangen. Daarnaast organiseerde de universiteit hier een semana de introducción met culturele uitstappen, stadswandelingen en vuile feestjes om de andere 200 erasmusstudenten te leren kennen (die hier nu al zijn, volgende week komen er nog 650 bij). Ik ben maar halverwege die week aangekomen, maar heb toch wat activiteiten kunnen meedoen en een hele hoop mensen leren kennen. Erasmus komt vooral neer op je extreem sociaal opstellen. In het begin vergt dat wat energie, maar na een tijdje wordt dat een gewoonte, iedereen is heel erg open, vriendelijk en op zoek naar nieuwe mensen om te leren kennen.

Mijn kotgenotes vallen heel erg goed mee. Ik woon hier vlak in het centrum, samen met twee italiaanse en een braziliaanse studente. We eten samen pasta, kijken naar de veel te grappige Spaanse televisie - gedubde afleveringen van de Simpsons ! onmenselijk belachelijke spelprogrammas; eres más listo que un niño del primario ? ! - en hopelijk leren ze me deze week ook wassen, anders zit ik binnenkort door mijn kleren heen(de ryanair bagagequota verplichtten me om te kiezen tussen computertoestanden en fotomateriaal mee te nemen of veel kleren. Ik heb uiteraard voor foto en elektronica gekozen)

Voor de rest kabbelt alles hier rustig voort. Belangrijskte nieuws is dat ik - noodgedwongen - voor de eerste keer in de Lidl ben gaan winkelen, en hoezee, de keten heeft mij bekoord ! Aldi heeft zijn pietermonopoliepositie verloren ! Daarnaast: de introductieactiviteiten zijn nu voorbij, en er volgt een week van absoluut niks. Enkelen zijn even terug naar huis, we gaan waarschijnlijk met enkele Belgen op citytrip naar Granada omdat we nu tijd hebben om verre reizen te maken. Madrid is 2 uur bussen, Salamanca 1, dat kunnen we gemakkelijk in een weekeindje doen.

De spaanse manera de vida is prachtig. Ik hou van dit volk. Ze leven ’s avonds, ze leven ’s nachts, ze leven op straat. Tussen 14 en 17u is alles hier gesloten, maar daarna blijven ze wel open tot 21u30. Vervolgens gaan ze eten tussen 22 en 23u30. En ’s weekends gaan ze en masse stappen tot het ochtendgloren. Vrijdag- en zaterdagnacht zag zowat heel het centrum zwart van feestvolk, jong en oud, en dat minstens tot 6u ’s ochtends (dan heb ik het opgegeven).

Iedereen hier is doordrongen van de zuiderse mentaliteit. Mensen zijn warmer, uitbundiger, en hebben meer feeling voor interactie. Op televisie, bij een optreden, bij toespraken of gidsbeurten. Het is behoorlijk moeilijk om de mentaliteit van een heel volk in een alinea te omschrijven, ik zal er dan ook maar mee stoppen :-). Ik zal wel proberen eens wat foto’s te nemen de komende dagen, de straten spreken hier boekdelen.

Hasta luego,
¡ Spanje is wiiiiiiiiiiiiii !

  1. 6 Responses to “La experiencia erasmus.”

  2. Dag broertje,

    Leuk om te lezen dat je het daar prima stelt! Trouwens een pluim voor je mooie foto’s! Ik wou even laten weten dat ik een ‘De Panne-weekendje’ achter de rug heb met de volley-gang en dat we een ode aan jou gebracht hebben op het duinenplatform by night ;) (Mia van Gorky)
    Riet heeft zelfs een stukje opgenomen, ik stuur het nog door!

    Ga er maar voor en tot skypes!

    Anka

    By Anka on Sep 25, 2007

  3. Dag pieter

    Ik print je teksten uit en bezorg ze aan oma pollinhove, die leest dat graag.
    Mag ik je er toch even op wijzen dat de uitdrukking van “haar noCH pluimen kennen” is en niet van “haar nOG pluimen”, maar misschien is het late uur waarop je dit schreef en , o f de toestand waarin je geest zich bevond een excuus voor dit grammaticale schoonheidsfoutje
    Je vader

    By jan morlion on Sep 26, 2007

  4. Ja man, vette foto’s nemen én vet kunnen schrijven.. Er schuilt hier toch wel een natural born journalist in, me dunkt! Alleen nog wat grammaticales nemen om de schoonheidsfoutjes eruit te filteren hé ;-).
    Ik lees je wel nog (met graagte (ik heb het opgezocht, en jawel, ‘graagte’ is een woord!):-)(en nu kampt deze comment met een overload aan haakjes..))

    ((Thomas))

    By Thomas M. on Sep 27, 2007

  5. Tienes que visitar la cuidad de Valencia ;) Vale ? Disfrutate en España!

    Hasta luego,
    JK

    By Jan-Klaas on Sep 29, 2007

  6. Hallootjes!
    Mooie foto’s! En wil je de groetjes doen aan mijn lieve zusje?

    Mattias

    By Mattias on Oct 16, 2007

  1. 1 Trackback(s)

  2. Dec 13, 2007: Anonymous

Post a Comment