[KieKjeS - pieter morlion]

Boomstorm

Onze trouwe boom, die hier al veel langer stond dan wij hier wonen - u kunt al vermoeden wat er gaat komen, door het gebruik van de onvoltooid verleden tijd in het vorige zinsstuk (Eén van de ongelofelijk nuttige dingen die een mens leert in de richting taal & letterkunde is het benoemen van de tijden. Niet bepaald een vette versiertruc in louche cafés, dus moet ik er maar over opscheppen op mijn blog, anders leer ik dat allemaal voor niks. ah ja !), maar ik was dus eigenlijk nog bezig met een zin, die als volgt begon “Onze trouwe boom, die hier al veel langer stond dan wij hier wonen”, en als volgt verdergaat - is schielijk komen te overlijden tijdens De Grote Storm donderdag.

Het gaat om een zeldzaam exemplaar van de lijsterbes, dat is normaal een opgefokte struik, maar niet bij ons meneer. Het charmante landschapselement was al zo oud dat het een heuse boom was. Helaas had zij al wat last van ouderdomskwaaltjes en is ze nu dus helemaal tegen de grond gegaan. Ook jammer voor de vogeltjes die nu ergens in Afrika in een all-inclusive hotel aan het overwinteren zijn, maar we gaan hun vogelnestje netjes in een andere boom hangen, gelukkig hebben we er nog een hoop over !

[Dit is deel 1 van het vervolgverhaal “de dood van een boom, treurspel in vijf bedrijven”, het vervolg leest u volgende week op uw allerminst favoriete webblog en u kunt alvast een antwoord verwachten op de volgende vragen: “wie haalt de kettingzaag boven ?”, “zal de kettingzaag willen starten, aangezien sommigen onder ons, meerbepaald mezelf, daar nooit in slagen”, “in hoeveel stukken zal de boom eindigen”, “en wat gebeurt er met het gat dat deze fiere boom in ons hart en in onze tuin nalaat ?” ].

Genoeg geleuterd nu, op naar Spaanse Taalkunde. Hoera (uit te spreken met pruillip)

Deze foto’s zijn slecht. Waarvoor sorry.